Keuzehulp: welke vorm en welk ritme passen bij jouw groep

De keuzehulp hierboven zet de vier vragen naast elkaar die er echt toe doen: wat je wilt bereiken, hoeveel mensen je hebt, hoeveel tijd je per week structureel kwijt kunt en of je leden elkaar al kennen. Daarnaast rekent hij door hoeveel er in een gemiddelde maand uit de groep zelf mag komen. Dat cijfer is meestal de onaangename verrassing.

Waarom die vragen

Je doel bepaalt of je een groep nodig hebt die zelf praat of een groep die vooral bij jou komt. Beide zijn geldig, maar ze vragen een ander ritme en een andere houding van jou.

De groepsgrootte bepaalt wat er realistisch is aan onderling gesprek. Onder de dertig actieve mensen is een doorlopende chatgroep vaak leeg. Zie hoeveel mensen je nodig hebt.

Je tijd is de harde grens. Een open vakcommunity vraagt maanden aanjagen. Heb je een uur per week, kies dan iets dat in een uur past, anders stopt het vanzelf na het tweede drukke kwartaal.

Of je leden elkaar kennen bepaalt hoe lang de stilte aan het begin duurt. Mensen die samen iets hebben meegemaakt, praten meteen. Vreemden hebben een aanleiding nodig.

Het cijfer over de leden zelf

Naast een vorm en een ritme krijg je twee getallen: hoeveel berichten er in een gemiddelde maand uit de leden zelf mogen komen en hoeveel leden je nodig hebt voordat dat vanzelf gaat. Daarvoor rekenen we met een vuistregel die al lang meegaat: in een groep vreemden schrijft ongeveer een procent uit zichzelf, reageert een kleine tien procent en leest de rest alleen mee. Die verdeling is in 2006 zo opgeschreven door gebruiksonderzoeker Jakob Nielsen en is later in een observatiestudie van vier online netwerken teruggevonden, met de kanttekening dat het aandeel per netwerk sterk verschilt. Kennen mensen elkaar al, dan ligt dat aandeel hoger. Daar rekent de keuzehulp mee via de vraag of je leden elkaar kennen.

De verhoudingen die de keuzehulp gebruikt als je leden elkaar wel kennen, één op twintig en één op tien, zijn een eigen inschatting op basis van die vuistregel. Daar is geen onderzoek voor aan te wijzen. Het is dus een vuistregel om je verwachting mee bij te stellen, geen meting van jouw groep. Wat je eraan hebt: je ziet meteen of de stilte die je verwacht normaal is bij dit aantal mensen, of dat je er simpelweg te weinig hebt.

Wat je met de uitkomst doet

De uitkomst is een startpunt, geen oordeel. Krijg je een vorm te zien die niet klopt met wat je in gedachten had, kijk dan welke van de vier antwoorden dat veroorzaakt. Meestal is dat je beschikbare tijd. Dat is precies de factor die de meeste mensen te optimistisch inschatten.

Verder lezen bij de uitkomst:

• Vier soorten community's naast elkaar, met wat elke vorm van je vraagt.
• Ritme: het terugkerende moment, voor de invulling van je vaste momenten.
• Wat je zelf blijft doen en wat de groep overneemt, voor de verdeling van het werk.
• De stilte aan het begin, voor wat je in de eerste maanden kunt verwachten.
• Hoeveel mensen heb je nodig, voor het aantal achter dat tweede getal.

Er wordt niets opgeslagen en niets verstuurd. De keuzehulp rekent in je eigen browser.